دهمین متن بداهگی "خانه ام از درون لیوان چای بر من می‌نگرد"

از خواب می‌پرم؛ خود را هزاران بار به دیواره‌های افکارم می‌زنم تا این تن از تخت برکَند.
به بیرون از خواب می‌آیم و آب را می‌جوشانم تا گرمایی را در وجودم احساس کنم و روزم را از نو نقاشی کنم.
و چه زیبا خانه ام از درون لیوان چای بر من می‌نگرد، و چه زیبا که قرار است بوم‌ها و رنگ‌ها مرا در آغوش گیرند و به رنگ عشق آمیزشم دهند.
​میلاد زینلی
بهمن ۱۳۹۸
​