آنقدر به پایش نشستهام که ذرات سفیدش در مردمکانم رژه میروند.
دستانم پینه بسته و مغار به انگشتانم وصله خورده است.
فرمها از دل سطحی صاف سر برمیآرند و برجستگی پدیدار میشود.
مفاصل انگشتانم در هم پیچیدهاند و دردی آرام را به فرمها منتقل میکنند؛
دردی چنان ظریف که مرا به شاعرانگی وا میدارد.
میلاد زینلی
اردیبهشت ۱۴۰۴
ششمین متن بداهگی "در مدح لینولئوم ها
پیوند اثر در کلیپبورد کپی شد.